หน้าแรก » พลายคู่ ตัดเดี่ยว (รวมเล่ม) » ธรรมภาษิต ตอน "นิราศนคร"

นิราศนคร (ต่อ ๑)

เขียนโดย dy เมื่อ พ, 2006-10-11 23:36
  • อุเบกขาญาณจะเต็มที่ สำหรับผู้เห็นแจ้งและปล่อยวางได้แล้ว
  • การแก้ทุกข์ ไปทำที่อื่นก็ไม่จบ ต้องมาทำที่การถอนอุปาทานในขันธ์ จึงจะจบ
  • เมื่อค้นไปจนหมดแล้ว หาตัวเราไม่เจอ
  • จงดับทุกข์ในปัจจุบันขณะ ที่นี่และเดี๋ยวนี้
  • มัวแต่นั่งกังวลเป็นห่วงว่าจะอดจะอยากแล้วไม่ทำการทำงาน มันจะหนีพ้นความอดอยากได้ยังไง เลิกกังวลแล้วเอาเวลาไปทำงานให้มากๆ เข้า ความอดอยากจะไม่ไปพานพบเอง
  • เจริญสติให้มากๆ เข้า จะดับทุกข์ได้เอง มัวแต่นั่งกังวล ทุกข์จะดับลงได้อย่างไร
  • มันเป็นธรรมชาติธรรมดาของสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเราของเรา ที่จะต้องบังคับบัญชาไม่ได้และไม่เชื่อฟัง
  • มันทุกข์จากอะไร ? ก็ทุกข์จากการปล่อยสติน่ะซิ !
  • อันที่จริงเราไม่ต้องมีบุญญาวาสนาสูงก็ได้ เอาแค่บวชอยู่ได้ตลอดชีวิตก็พอแล้ว
  • สังขารนี้ เหมือนกับของที่ร้อนแสนร้อน เข้าไปแตะ เข้าไปยึดแล้ว มือพอง ใจพอง ทันที
  • จงทอดอาลัยในการยึดว่ากายนี้เป็นเราเสียที
  • ผู้ที่ไม่เห็นความทุกข์เป็นนิจ จะต้องประมาทอย่างแน่แท้
  • สัญญา คือศูนย์ข้อมูลความจำทั้งหลายนั้น ไม่ใช่ของเราอย่างแน่แท้ เพราะนำความทุกข์ความเดือดร้อนมาให้อยู่เนืองนิจ ห้ามก็ไม่ฟัง บอกก็ไม่เชื่อ
  • บางสิ่งที่อยากจำเรากลับลืม บางสิ่งที่อยากลืมเรากลับจำ สิ่งเหล่านี้ คืออาการปรากฏของสัญญาอนัตตา
  • ขันธ์ ๕ คือยาพิษสำหรับผู้ที่เข้าไปยึดมั่น
  • เมตตา กรุณา มุทิตา ยังตกอยู่ในขอบเขตของมายา ส่วนอุเบกขาจึงสามารถพ้นจากแดนมายาได้
  • อัตตาที่มีบุญมีวาสนานี่มันใหญ่โตมาก ละได้ยากเหลือเกิน
  • เมื่อไหร่เราสามารถลงความเห็นเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าขันธ์ ๕ นี้ ยึดมันไว้ไม่ได้ แล้วก็ทอดอาลัยปล่อยวางเสีย เมื่อนั้นก็หมดทุกข์
  • ร่างกายนี้ เปรียบได้แค่เพียงจีวรผืนหนึ่งที่เรานำมาใช้ ไม่ช้าก็ต้องทอดทิ้งไป ฉะนั้น ร่างกายนี้จึงไม่ใช่ตัวเรา ไม่ใช่ของเรา เพราะประกอบมาจากธาตุอันเป็นสมบัติส่วนกลางของโลก ซึ่งได้ยืมมาใช้ชั่วคราวเท่านั้น ไม่ช้าก็ต้องคืนกลับให้ธรรมชาติไปอย่างหมดสิ้น ไม่สามารถยื้อยุดฉุดกระชากไว้ด้วยวิธีใด
    สุขเวทนา คือ อาการสะดวกสบาย ปลอดโปร่งของกาย
    ทุกขเวทนา คือ อาการขัดข้องของกาย
    โสมนัสเวทนา คือ อาการสะดวกสบาย ปลอดโปร่งของจิต
    โทมนัสเวทนา คือ อาการขัดข้องของจิต
    อุเบกขาเวทนา คือ อาการกลางๆ ระหว่างกึ่ง
    สัญญา คือ ศูนย์ข้อมูลความจำทั้งหลาย
    สังขาร คือ ตัวปรุงแต่งไปในทางดีชั่วบุญบาป
    วิญญาณ คือ ตัวรับรู้ต่อสิ่งที่มากระทบทั้งหลาย
    ทั้งหมดนี้ เป็นอนัตตาทั้งสิ้น เพราะว่าเป็นของที่เป็นไปตามเหตุตามปัจจัย บังคับให้เป็นไปตามใจปรารถนามิได้
»