บทที่ ๒๑๘

เมื่อจิตไร้อุปาทาน
ย่อมมองทุกอย่างตามความเป็นจริง
ย่อมยอมรับความจริง
ย่อมไม่ฝืนความจริง
อย่าเอาอัตตาไปฝืนความจริง
อย่าเอาความถือดีไปฝืนความจริง
อย่าเอาความลำเอียงเข้าข้างตัวเองไปฝืนความจริง
ฝืนความจริงไปก็ไม่ได้อะไรนอกจากทุกข์ตอบแทน
เมื่อจิตไร้อุปาทานจึงถอนความยึดมั่นถือมั่น
ย่อมยอมรับความจริงว่าสิ่งทั้งปวงไม่เที่ยงเป็นทุกข์เป็นอนัตตา
เมื่อยอมรับความจริงจึงสิ้นทุกข์
ไม่มีความกลัว ไม่มีความโศกเศร้าพิรี้พิไรรำพัน
จิตไร้อุปาทานย่อมสิ้นทุกข์ทั้งปวง
จงขวนขวายเจริญศีลสมาธิปัญญาเพื่อละอุปาทานในขันธ์ ๕
ความพากเพียรนี้จะนำไปสู่ความสิ้นสุดการเวียนว่ายตายเกิด
นำไปสู่นิพพานอันเป็นบรมสันติสุข