บทที่ ๒๑๑

ความดีนั้นจงทำให้สูงยิ่ง
แต่ให้แสดงออกต่อสังคมด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตัว
เราทำดีกับใครให้ลืมไปเสีย
ใครทำดีกับเราจงจำให้แม่น
ใครทำร้ายกับเราให้ลืมไปเสีย
เราเคยร้ายกับใครให้ขวนขวายชดเชยแก้ไข
อย่าดูความดีของตัวเอง
อย่าดูความชั่วของคนอื่น
จงดูความชั่วของตัวเองเสมอเพื่อแก้ไข
อย่าดูความชั่วของตัวเองเพื่อเอามาเศร้าใจ
ผ้าเปื้อนซักได้ เคยผิดพลาดมาก็แก้ไขได้
ทุกวันต้องขวนขวายละชั่วประพฤติดี
ชีวิตต้องดีขึ้นอย่าเลวลง
แต่จงอย่าทำความดีเพื่อไปข่มขี่ผู้อื่นว่ากูดีกว่ามึง
จงอย่าอวดโม้สรรพคุณความดีของตนเอง
จงประกาศความผิดพลาดบกพร่องของตนเองเสมอ
อยากพัฒนาตนต้องทำให้จริงอย่าดีแต่โม้โอ้อวด