บทที่ ๒๑๐

ความแพ้พ่ายและชัยชนะล้วนเป็นเรื่องมายา
การได้และการสูญเสียล้วนเป็นเรื่องมายา
ถ้าตั้งเงื่อนไขในใจตนว่าต้องชนะเท่านั้นแพ้ไม่ได้
นั่นคือการนำจิตไปใส่กรงที่คับแคบ
เมื่อชนะก็ตื่นเต้นลิงโลดดีอกดีใจ
เมื่อแพ้ก็เป็นทุกข์เศร้าโศกเสียใจ
ถ้าไม่ตั้งเงื่อนไขในใจตนว่าต้องชนะเท่านั้นแพ้ไม่ได้
จิตใจย่อมเปิดกว้างเป็นอิสระยิ่งนัก
ถ้าชนะขึ้นมาก็อย่างนั้นอย่างนั้นแหละ
ถ้าพ่ายแพ้ก็จะเป็นอะไรไป
แม้การได้และการสูญเสียก็เป็นเช่นเดียวกัน
ถ้าเราไม่ตั้งเงื่อนไขในใจตนว่าต้องได้เท่านั้นสูญเสียไม่ได้
จิตใจย่อมเปิดกว้างเป็นอิสระยิ่งนัก
ไม่เป็นการนำจิตไปใส่กรงที่คับแคบ
โลกนี้เป็นมายาไม่จีรังยั่งยืน
เกิดเพื่อดับ พบเพื่อจาก มีเพื่อหมด มาเพื่อไป ชนะเพื่อแพ้
จงขวนขวายสร้างกุศลสร้างความดีสร้างบุญบารมีให้มากๆ
เรื่องราว แพ้-ชนะ ได้-เสีย ในโลกอย่าไปยึดเป็นจริงเป็นจัง