บทที่ ๑๖๖

ผู้มีจิตใจใสสะอาดจะสามารถเมตตาได้แม้กระทั่งคนชั่ว
แต่คนชั่วจะไม่ยอมรับแม้กระทั่งคนดี
อิจฉาริษยาได้แม้กระทั่งผู้ที่มีพระคุณแก่ตน
หักหลังทรยศได้แม้กระทั่งผู้กำลังช่วยเหลือตน
ผู้ใฝ่ธรรมเห็นดังนี้เป็นอุทาหรณ์
จึงรักษาจิตตัวเองให้บริสุทธิ์อยู่เสมอ
ไม่โกรธเกลียดคนชั่ว
ไม่อาฆาตพยาบาทผู้ให้ร้าย
ความชั่วในโลกนี้มีอยู่มากแล้ว
อย่าปล่อยให้ลามเข้ามาสู่ใจเรา
รักษาจิตให้ดีงามไว้ดีกว่า
ถ้าจิตเราเสีย เราจะเดือดร้อนเป็นคนแรก
เราโกรธเกลียดใคร เราจะทุกข์เป็นคนแรก
รักษาจิตให้บริสุทธิ์นั้นมีค่ายิ่ง
จิตที่ดีงามนั้นมีค่ากว่าเพชรพลอยทั้งปวง