บทที่ ๘๓

ทำอะไรต้องดูกาลเทศะ
ควรจริงจังก็จริงจัง
ควรผ่อนผันก็ผ่อนผัน
เหมือนกับพายเรือในน้ำเชี่ยว
ควรแข็งขืนก็แข็งขืน
ควรโอนอ่อนก็โอนอ่อน
แข็งมากไปก็หัก
อ่อนมากไปใช้งานไม่ได้
ศิลปะคือการปรับให้พอดี
ไม่ว่าอะไรมากไปก็ไม่ดีทั้งนั้น
จงทำจิตให้หนักแน่นมั่นคง
ทำหน้าที่ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
อย่าหวั่นไหวต่อปัญหาและอุปสรรค
พลิกแพลงแก้ไขไปตามสภาพการณ์
แล้วทุกอย่างจะดีไปเอง