บทที่ ๗๙

มีสมบัติภายนอกมากมายก็ไม่มีค่าเท่าคุณธรรมในใจ
มีฐานันดรสูงส่งก็ไม่มีค่าเท่ากับการเข้าถึงธรรม
สมบัติในโลกเป็นของที่ตายแล้วไม่ได้เอาไป
บัณฑิตจะขวนขวายประพฤติธรรม
ไม่ให้เสียทีที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์และพบพระพุทธศาสนา
การอุบัติของพระพุทธเจ้ามีได้โดยยาก
ท่านทั้งหลายอย่าแชเชือนอย่าประมาท
รื่นเริงอะไรกันนักในเมื่อไฟคือความแก่เจ็บตายลุกท่วมอยู่
สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงความตายเป็นของเที่ยง
อันเราจะพึงตายเป็นแท้
เมื่อเราตายจะเอาอะไรไปได้บ้างจงคิดให้มาก
จงขวนขวายประพฤติธรรมปฏิบัติธรรม
ขวนขวายสร้างบารมีสร้างทานศีลสมาธิปัญญา
อย่าเชือนแชปล่อยเวลาผ่านไปเปล่า
เวลาผ่านไปแต่ละวันเราก็เข้าใกล้ความตายไปอีกหนึ่งวัน
สังขารไม่ยั่งยืนความตายเป็นของยั่งยืน
คุณได้ทำที่พึ่งให้แก่ตัวเองแล้วหรือ?