บทที่ ๗๘

ถ้าปล่อยความหิวโหยกระหายทำงานโดยปราศจากการควบคุม
จะทำให้บุคคลผู้นั้นเดือดร้อนอย่างแสนสาหัส
เวลาอยากได้อะไรต้องแสวงหามาให้ได้
เวลาเบื่ออะไรก็ต้องรีบถีบหัวส่งมันไปให้เร็วที่สุด
ถ้าเป็นอย่างนี้ก็แสดงว่าใกล้จะบ้าแล้ว
ถ้าอยากจะเป็นคนปกติก็จงฝึกการอดทนข่มกลั้น
อย่าทำอะไรตามใจอยาก
การตอบสนองความหิวโหยกระหายนั้นเหมือนดับกระหายด้วยน้ำทะเล
จงรู้จักหยุดรู้จักพอบ้างชีวิตจึงเจอตัวสมดุลได้
การได้อะไรตามใจอยากทุกอย่างนั้นไม่ใช่ของดี
จะเป็นพิษร้ายในภายหลัง
ชีวิตที่เรียบง่ายจึงจะพบสุข
ดับความหิวโหยกระหายด้วยการข่มกลั้นจะช่วยแก้โรคประสาท
คนบ้านั้นจะทำอะไรตามอารมณ์
จะตอบสนองความหิวโหยกระหายโดยไม่รู้จักขอบเขต