บทที่ ๗๑

อย่าทำให้คนเสียหน้า
อย่ากลั่นแกล้งให้คนอับอาย
ยิ่งถ้าไปทำต่อหน้าสาธารณชน
เขาจะโกรธเกลียดเราไปตลอดชีวิต
เรื่องใดที่ไม่อยากให้ใครมาทำกับเรา
เรื่องนั้นอย่าเอาไปทำกับคนอื่น
ต่ำต้อยแค่ไหนก็มีหัวใจ
อย่าเห็นว่าเขาต่ำต้อยก็กดขี่ตามอำเภอใจ
วิบากกรรมนั้นมีจริง
ทำอะไรกับใครไว้เดี๋ยวจะเจออย่างนั้น
จงเมตตาอารีเห็นอกเห็นใจกัน
เขาก็คนเราก็คน เขาและเราต่างก็มีหัวใจ
จงเอาใจเขามาใส่ใจเรา
อย่าเบียดเบียนคนอื่น อภัยได้จงอภัย
อภัยทานเป็นทานชั้นสูง
แม้แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังตรัสสรรเสริญการให้อภัย