บทที่ ๖๙

บุคคลพรวนดินรดน้ำที่รากต้นไม้
มิใช่รอคอยเพื่อให้รากออกลูกออกผล
ทำความดีไว้ที่รากแต่ได้ผลประโยชน์จากกิ่งและใบ
เมื่อทำดีกับใครจงอย่าต้องการให้ผู้นั้นมาตอบแทน
จงทำความดีเพื่อพัฒนาจิตของตนให้สูงขึ้น
ผู้จิตสูงจะได้ทุกอย่างจากทุกคน
ท่านผู้มีปัญญาจึงไม่หวังให้คนที่เราช่วยเหลือกลับมาตอบแทน
บุคคลผู้เห็นว่ารากไม่ออกลูกจึงเลิกพรวนดินรดน้ำต้นไม้
คนผู้นี้โง่เกินไปที่จะเป็นชาวสวน
บุคคลผู้เห็นว่าคนที่เราทำดีด้วยแล้วไม่ตอบแทนจึงเลิกทำความดี
คนผู้นี้โง่เกินไปที่จะเป็นคนดี
จงทำความดีเพื่อสละออกอย่าทำความดีเพื่อรอคอย
ผู้คิดให้โดยไม่หวังผลจะอิ่มเอิบเบิกบาน
ผู้รอคอยจะกลัดกลุ้มจนปวดหัว
จงทำความดีเพื่อพัฒนาจิตของตนให้สูงขึ้น
อย่ารอคอยอะไรจากใคร เพียงคิดให้ด้วยใจบริสุทธิ์
ผู้จิตสูงจะได้ทุกสิ่งทุกอย่างจากทุกคน