บทที่ ๖๒

สมบัติทั้งหลายทั้งปวงในเมืองมนุษย์
เป็นสิ่งที่ผ่านมาเพื่อผ่านไป
เวลาเกิดมาเราไม่ได้เอาอะไรมาเลย
เวลาตายไปเราไม่ได้เอาอะไรไปเลย
สมบัติทั้งปวงเป็นสิ่งที่ผ่านมาเพื่อผ่านไปโดยแท้
เมื่อได้ครอบครองสมบัติจงอย่าฮึกเหิมลำพอง
สมบัติเหล่านั้นไม่ใช่ของเราจริง
จงอาศัยสมบัติเหล่านั้นเพื่อการสร้างบุญบารมี
เราจะพึ่งบุญบารมีได้เมื่อความตายมาถึง
เมื่อสูญเสียสมบัติใดไปจงอย่าเศร้าโศกเสียใจ
สมบัติเหล่านั้นไม่ใช่ของเราจริงมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
เหตุการณ์สูญเสียเป็นเพียงอาการปรากฏไปตามสัจจะความจริง
จงอาศัยเหตุการณ์สูญเสียเพื่อให้ได้ปัญญาบารมี
จงมีปัญญาเห็นแจ้งว่าสิ่งทั้งปวงไม่เที่ยงไม่มีใครเป็นเจ้าของจริง
สิ่งทั้งปวงล้วนผ่านมาแล้วก็ผ่านไปยึดไว้ก็ทุกข์เปล่า
เราจะพึ่งปัญญาบารมีได้เมื่อความตายมาถึง
ถ้าเกิดมาไม่สร้างบุญไม่สร้างปัญญาจะเกิดมาเสียชาติเกิด