บทที่ ๔๘

ผู้ที่ฉลาดมากจะแสร้งทำเป็นโง่
ถ้าไม่ถึงเวลาอันควรจะไม่แสดงความสามารถออกมา
แม้จะถูกสบประมาทก็ไม่ถือเป็นอารมณ์
คนฉลาดถือเป็นโอกาสฝึกตนเมื่อเจอคำดูถูกเหยียดหยาม
คำดูถูกเหยียดหยามคือยากำลัง
คำยกยอสรรเสริญต่างหากที่ต้องระวังจงหนัก
เหมือนถูกยกขึ้นให้ลอยเสี่ยงต่อการตกเจ็บ
ความดีชั่วนั้นอยู่ที่ใจเรา
หาได้อยู่ที่คำสรรเสริญนินทาไม่
จงละชั่วประพฤติดีให้มั่นคง
รักษาจิตให้ดีงามอยู่เสมอ
แม้จะต้องอยู่ท่ามกลางความชั่วร้าย
จงสร้างความดีให้แก่ชาวโลก
โดยไม่เรียกร้องผลประโยชน์ตอบแทน
จงสร้างความดีอย่างใหญ่หลวง
แต่แสดงออกด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน