บทที่ ๓๘

ถ้าทำจิตให้กว้างขวาง
ปัญหาทั้งหลายจะปรากฏว่าเล็กนิดเดียว
ถ้าทำจิตให้คับแคบ
ปัญหาทั้งหลายจะปรากฏว่ามากมายใหญ่โต
ความเห็นแก่ตัวทำให้จิตใจคับแคบ
เมื่อใจแคบก็ทำให้มองแคบ
เมื่อมองแคบจึงไร้ปัญญาที่จะประเมินภาพรวม
เหมือนตั้งใจพยายามเอาหัวชนกำแพงเพื่อให้กำแพงทะลุ
หารู้ไม่ว่าเดินต่อไปอีกหน่อยก็มีประตู
เมื่อใจแคบจึงรับรู้เฉพาะเรื่องที่ตัวเองอยากรู้เท่านั้น
เมื่อความรู้แคบเรื่องเล็กจึงกลายเป็นเรื่องใหญ่
เรื่องแก้ไขได้กลับกลายเป็นทางตัน
จงรู้จักเสียสละประโยชน์ตนเพื่อสังคมบ้างจิตจะได้กว้างขวาง
อย่าทำตัวเองให้โง่ยิ่งขึ้นเพราะความใจแคบเลย