บทที่ ๓๕

การประสบผลสำเร็จนั้นไม่สำคัญ
การรู้สาเหตุแห่งความเจริญนั้นสำคัญกว่า
เมื่อรู้สาเหตุแห่งความเจริญพึงขวนขวายสร้างเหตุนั้นให้มาก
เรื่องการประสบผลสำเร็จนั้นไม่ต้องกังวลใจเลย
สิ่งทั้งหลายทั้งปวงเกิดมาจากเหตุ
พึงขวนขวายสร้างเหตุให้ดี
ไม่ต้องไปกังวลผล
จงทำหน้าที่ให้สมบูรณ์
อย่าประมาทในการสร้างเหตุของความเจริญ
รู้จักสาเหตุแห่งความเจริญก็คือรู้จักมรรค
มรรคคือสาเหตุแห่งความเจริญมีความเจริญเป็นผล
มรรคก็คือ ทาน ศีล สมาธิ ปัญญา
จงอบรมมรรคแล้วความเจริญจะอยู่ในพกในห่อ
สรรพสัตว์ทั้งหลายประสบความทุกข์จากสังสารวัฏมิรู้จักจบสิ้น
เพราะว่าไม่รู้จักมรรคอันเป็นหนทางไปสู่ความดับทุกข์ทั้งปวง