บทที่ ๒๕

แม้สร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้
ก็จงพยายามบอกกล่าวถ้อยคำอ่อนน้อมถ่อมตัว
การคุยโวโม้โอ้อวดจะลดคุณค่าของผลงานลงมา
ยิ่งคุยมากเท่าไหร่คำโอ่จะไปลดความดีความชอบ
ทำให้ฝูงชนพยายามมองข้ามความดีความชอบของเราไป
ส่วนบุคคลที่ทำผิดพลาดร้ายแรง
แต่ถ้าหากขวนขวายออกมายอมรับผิดกล้าเปิดเผยโทษของตน
ฝูงชนจะพากันให้อภัย
คำขอโทษเป็นคำศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้ทำผิดสามารถพึ่งพาได้
ถ้ายิ่งพยายามหลบเลี่ยงความผิด
ฝูงชนจะยิ่งนำความชั่วร้ายของเราออกมาโพนทะนา
คำพูดสองชนิดนี้มีค่ายิ่งกว่าทองคำ
คือคำพูดถ่อมตนและคำพูดขอโทษ