บทที่ ๗

ไม้ล้มข้ามได้
คนล้มอย่าข้าม
อย่าบีบใครให้จนตรอก
สุนัขจนตรอกยังหันกลับมาสู้
ผู้จนตรอกจะเกิดพลังอย่างแรงมาตีโต้กลับ
คนโง่เขลาจึงสร้างศัตรูไปทุกที
คนฉลาดจะเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตร
เย่อหยิ่งถือดีไปที่ไหนก็จะเพิ่มศัตรู
อ่อนน้อมถ่อมตนไปที่ไหนก็จะได้มิตร
ซื่อสัตย์จริงใจจะได้มิตรแท้
อย่ารอคอยมิตรภาพ
มิตรภาพนั้นเราต้องเป็นฝ่ายให้ก่อน
คิดเอาอย่างเดียวจะไม่มีใครคบ
ฝึกให้เสียบ้างจะไม่ตกอับ
เปิดโอกาสให้คนอื่นรอดบ้าง ถึงเวลาเราจะไม่เจอทางตัน