ลมเหมันต์กรรโชก (ต่อ ๒)

Tags:
  • เมื่อเราเข้าไปทำงานในสำนักงานใหม่นั้น เจอใครก็กลายเป็นคนแปลกหน้าไปหมด พอทำงานไปนานๆ คนแปลกหน้านั่นแหละเป็นเพื่อนเราไปหมด เมื่อปฏิบัติธรรมใหม่ๆ อะไรที่ปรากฏแก่จิตก็เป็นกิเลสไปหมด แต่เมื่อปฏิบัติชำนาญ กิเลสนั่นแหละมันจะมาสอนธรรมะให้เราทุกตัวเลย
  • ความหลุดพ้นนั้นต้องการเพียงแค่โลกุตตรธรรมมารับรอง โดยไม่ต้องการให้ชาวโลกมารับรองและรับรู้
  • การปฏิบัติธรรมนั้นเมื่อเดินทางถูกแล้ว จะไม่มีการได้อะไรเลย จะมีแต่การสูญเสียเท่านั้น จนท้ายที่สุดแม้แต่ความมีตัวมีตนก็ต้องสูญเสียไป
  • พระอรหันต์ท่านมีข้อได้เปรียบจากคนทั่วไปตรงที่ท่านใจเย็น ในขณะที่คนอื่นใจร้อน ซึ่งเมื่อท่านเอาข้อได้เปรียบของท่านอันนี้มาใช้ จึงทำให้ท่านทำอะไรก็ตาม ประสบผลสำเร็จเป็นอัศจรรย์เหนือมนุษย์ทั้งปวง
  • ตราบใดที่ยังมีหน้าบาน ก็ยังมีหน้าแตกอยู่ตราบนั้น
  • ต้องเข้าใจไว้นะ ว่าหวังอะไรจากกายนี้ ไม่ได้
  • มานะ ก็คือ รู้สึกภูมิใจ เย่อหยิ่ง ถือดี ที่มีกายนี้เหลือเกิน
  • ความเจียมตัวเจียมตนเป็นลักษณะของพระอรหันต์
  • พระอรหันต์ท่านเจียมตัวเจียมตนว่ายังต้องรับภาระในการแบก ในการธำรงขันธ์ ๕ ที่ทุกข์เดือดร้อนเป็นชนักปักหลังของท่านอยู่ ท่านเจียมตัวเจียมตนมากเพราะท่านมีญาณปัญญาเห็นโทษของขันธ์ ๕ อย่างแรงกล้า ผู้เจียมตัวเจียมตนจึงได้ชื่อว่าเป็นผู้ไม่ประมาท
  • ความรู้สึกของพระอรหันต์ ขณะที่ท่านปรนนิบัติขันธ์ ๕ ก็เหมือนบุรุษผู้หนึ่งซึ่งมีหน้าที่จำเป็นที่ต้องปรนนิบัติขัดสีฉวีวรรณให้แก่อสรพิษที่มีพิษร้ายแรงอย่างที่สุด ฉะนั้นความรู้สึกในขณะปรนนิบัติขันธ์ ๕ ของพระอรหันต์ก็คือ จำใจ จำเป็น จำยอม ต้องทำอย่างเสียไม่ได้
  • อุทธัจจะสังโยชน์ คือ ความปรุงแต่งแห่งความใคร่ ที่จะอาศัยความมีตัวมีตนออกไปเสวยรสแห่งเวทนา
  • เมื่อเห็นทุกข์เห็นโทษในเบญจขันธ์ ก็จงอย่ามีตัวเราออกมาเสวยรสของโลกามิส
  • เราสละเทวสมบัติเพื่อมาเสวยมนุษย์สมบัตินั้นไม่คุ้มเลย ถ้าเพื่อโลกุตตรสมบัติละก้อ นับว่าคุ้มค่าหน่อย
  • ศีลข้ออพรัหมะจริยา มีค่ามากมายมหาศาล เพราะช่วยให้เราหมดความมีเพศ
  • ฆราวาสวิสัย เป็นที่มาแห่งธุลี
  • ไม่ได้ปฏิบัติเพื่อไม่ให้คนด่า แต่ปฏิบัติให้ไม่โกรธเวลาถูกด่า
  • ถ้าจะถือว่าสำเร็จผลก็ต้องผ่านการทดสอบจากอารมณ์ที่มากระทบโดยไม่รู้ตัว โดยที่ยังไม่ทันตั้งตัวได้ มิใช่จากอารมณ์ที่สรรหาจัดแจงมา
  • เลิกสรรหากระดาษมาสอบอารมณ์เสียที ต่อไปนี้ขอให้พยายามทำใจในขณะที่เจอของจริง จงวางอุเบกขาให้ได้ ทั้งของดีของเลวที่เข้ามาหา
  • จงอย่าแสวงหา แต่ให้คอยทำใจกับสิ่งที่มาหา
  • ความเดือดร้อนอะไร จะเท่ากับความทุศีล