ธรรมภาษิต ตอน "ตัณหาอยู่หนใด"

เขียนโดย dy เมื่อ จ, 2008-01-14 14:43 Tags:
โดยพระชุมพล พลปญฺโ
พ.ศ. ๒๕๓๙
  • ความกตัญญู คือ ใบเบิกทางที่จะช่วยให้คนขึ้นสู่ที่สูง บุคคลที่ไม่มีความกตัญญู จะไม่สามารถขึ้นสู่ที่สูงได้
  • ในฐานะของคนมีลูกทั้งหลาย เมื่อคำนึงถึงว่า ในที่สุดตัวเองจะต้องตายจากโลกนี้ไป ย่อมจะพยายามอุปถัมภ์ค้ำจุนลูกตัวเอง เพื่อจะให้สามารถยืนยงคงอยู่ เป็นตัวแทนของตนต่อไปในกาลข้างหน้า
  • ในฐานะที่ข้าพเจ้าไม่มีลูก เมื่อคำนึงถึงว่า ในที่สุดตัวเองจะต้องตายจากโลกนี้ไป ข้าพเจ้าจึงคิดที่จะพยายามอุปถัมภ์ ค้ำจุน แก่สรรพสัตว์ทั้งหลายทั้งปวง ไม่มีปริมาณ ไม่มีขอบเขต ขอให้พอที่จะสามารถดำรงตนอยู่ในโลกนี้ได้อย่างไร้ความทุกข์เข็ญทรมาน
  • ความรู้เป็นของชาวโลก ความละเป็นของชาวธรรม ผู้ที่ถึงพร้อมด้วยความรู้และความละ คือมหาบุรุษ
  • อภิญญาคือตัวรู้ ปฏิสัมภิทาคือตัวเข้าใจ วิมุติคือตัวละ
  • ผู้ที่จะสำเร็จอรหันต์ได้ ต้องเห็นว่ากาลเวลาเป็นเรื่องสมมุติ และสามารถเพิกถอนความกำหนดหมายเรื่องกาลเวลา เรื่องเร็ว เรื่องช้า ออกเสียได้ มีแต่ความพอดีโดยประการทั้งปวง
  • ผู้หนักแน่นคือผู้ที่ถือหน้าที่สำคัญกว่าอารมณ์
  • จงพร้อมที่จะเข้าไปช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยากทุกเมื่อ แต่จงอย่าไปบังคับให้ใครยอมรับการช่วยเหลือของเรา
  • ผู้ที่ถูกด่ามิจำเป็นจะต้องเป็นผู้ผิดเสมอไป
  • ถ้าหวังมากก็เบื่อมาก ถ้าไม่หวังมากก็ไม่เบื่อมาก
  • ชีวิตคือการเรียนรู้ และการลองผิดลองถูก ... กว่าจะรอบรู้ก็ใกล้ตายเสียแล้ว
  • ทำไมจิตเราจะต้องเข้าไปเสวยสิ่งที่ยังมาไม่ถึงด้วย
  • คนหนุ่มย่อมพยายามที่จะให้ผลงานสร้างโอกาส แต่ผู้มีอายุมีประสบการณ์ ย่อมรอคอยโอกาสที่จะสร้างผลงาน
  • ตราบใดที่เรายังวางอุเบกขาต่อตัวเองไม่ได้ ก็ชื่อว่ายังไม่เก่งอยู่ตราบนั้น
  • ปัญญาขันธ์ในความหมายของพระพุทธเจ้าคือ ปัญญาการรู้ละ ไม่ใช่ปัญญาในการรู้จำ ไม่ใช่ปัญญาในการรู้พูด
  • บุคคลผู้เต็มอิ่มในตัวเอง ย่อมจะไม่ต้องการเรียกร้องความสนใจ ความเห็นใจจากใคร
  • ความสมหวัง - ความผิดหวัง, ความสำเร็จ - ความล้มเหลว, ทุกสิ่งคือการเรียนรู้และช่วยพอกพูนประสบการณ์ชีวิต เพิ่มพูนสติปัญญาในธรรม
  • บุคคลผู้ไม่ประมาทย่อมดำเนินการฝึกฝนอธิศีล อธิจิต อธิปัญญาอยู่เป็นเนืองนิจ
  • ปล่อยให้เมตตาพอกพูนในใจให้ถึงขีดสุด ส่วนอุเบกขาให้อยู่กับความเป็นจริง ภายในใจเราให้แผ่ออกไปอย่างเต็มแรงว่า "สัตว์ทั้งปวงจงเป็นสุข" ส่วนในความเป็นจริงนั้น "สัตว์ทั้งปวงย่อมเป็นไปตามกรรม" เมตตานั้นอยู่ที่ใจ ส่วนอุเบกขานั้นคือความเป็นจริง
  • ผู้ที่โชคดีที่สุดในโลกก็คือผู้ที่รู้จักความพอดี
»