บันทึกธรรม เรื่อง "ทางโลกและทางธรรม"

Tags:
โดยพระชุมพล พลปญฺโ
พ.ศ. ๒๕๓๗
ทางโลก
คือ การแสวงหาสุขแล้วไปเจอทุกข์ เหมือนกับปลาที่ฮุบไส้เดือนแล้วไปเจอเงี่ยงเบ็ด
ทางธรรม
คือ การกำหนดหยั่งรู้ทุกข์ แล้วปล่อยวางความสุข เหมือนกับการสละไส้เดือนเพราะเห็นโทษแห่งการติดเบ็ด


ทางโลก
คือ เส้นทางที่จะไปตกเหวตาย ที่สรรพสัตว์ทั้งหลายชักนำกันไป สิ่งที่จะไปเจอคือความผิดหวัง เพราะสิ่งที่รออยู่ข้างหน้าคือ ความแก่ ความเจ็บ ความตายและความพลัดพราก น้ำตาคือรางวัลแก่ผู้เข้าเส้นชัยที่ดำเนินไปในทิศทางของโลกโดยไม่คิดหันหัวรถ
ทางธรรม
คือ เส้นทางหวนกลับของสุนัขจนตรอก เพราะเมื่อมนุษย์ทั้งหลาย ถ้าหากถูกกิเลสไล่แล้วก็ทำไปตามกิเลสความอยากของตน จะต้องไปเจอทางตันอย่างแน่นอน เพราะเราไม่สามารถจะหาสิ่งมาตอบสนองความอยากของเราได้ตลอด ฉะนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องหันกลับมาฟัดกับกิเลสของเรา เหมือนกับสุนัขที่ถูกไล่ไปจนตรอก จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องหันกลับมาต่อสู้ เส้นทางธรรมคือเส้นทางเดียวที่ชาวโลกมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องหันหัวกลับมาเดิน เพราะว่าทิศทางของทางโลกจะไปเจอทางตัน รางวัลแก่ผู้เข้าเส้นชัยที่ดำเนินไปในทิศทางของธรรม คือ ความพ้นทุกข์ทั้งปวง


ทางโลก
คือ การทำตามใจกิเลส อันเป็นเหตุแห่งความเดือดร้อน
ทางธรรม
คือ การดับกิเลส อันเป็นเหตุแห่งความสงบเย็น


ทางโลก
คือ การกินของหวานที่ทำให้เกิดร้อนใน
ทางธรรม
คือ การกินของขมที่ทำให้หายร้อนใน


ทางโลก
คือ ตัวยึด
ทางธรรม
คือ ตัววาง