กระท่อมดำในถ้ำเขียว (ต่อ ๒)

เขียนโดย dy เมื่อ จ, 2008-01-14 14:18 Tags:
  • ปล่อยให้จิตเปลี่ยนสถานะไปตามเหตุปัจจัยของมันเอง ไม่ต้องคอยไปช่วยลุ้นด้วยความกระหาย
  • ความไม่ยึดมั่นถือมั่นนั้น ต้องให้ทุกข์เป็นผู้สอน เพราะฉะนั้นบุคคลผู้หลบหลีกหนีทุกข์ จะไม่สามารถถอดถอน กิเลส ตัณหา อุปาทานได้
  • จิตที่ขวนขวายพยายามสร้างเหตุโดยไม่หมกมุ่นห่วงกังวลผลลัพท์ที่จะออกมา เป็นจิตที่สงบบริสุทธิ์อย่างยิ่ง
  • ถ้าสามารถลืมตัวในขณะมีสติได้ ก็เรียกว่าเข้าสู่ปัญญาญาณขั้นสูง
  • จงระวัง การปล่อยวางอย่างไร้สติ จะทำให้จิตหลงทางหาทางกลับไม่เจอ วิธีแก้ เวลาจิตหลงทางให้ดึงจิตมากำหนดสติในอารมณ์กรรมฐานที่หยาบที่เราเคยชำนาญมาก่อน อย่าไปกำหนดอารมณ์ที่ละเอียด จะทำให้จิตหลงทางหนักเข้าไปอีก
  • ในสภาวการณ์ที่ทุกข์เข็ญ จะช่วยดัดนิสัยของคนได้ดี
  • เมื่อสังขารไม่ว่ารูปธรรมหรือนามธรรมเปลี่ยนแปลงไปในทางดี หรือทางเจริญ เรามักจะเผลอเข้าไปยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นตัวเราของเรา ด้วยความโลภเป็นนายหน้าชักนำเสมอ ฉะนั้นมนุษย์จึงมักประมาทเวลาได้ดี เผลอเรอเวลาพบสุข ถือตัวถือตนเวลาเจริญรุ่งเรืองทุกคราวไป
  • จงเอาจิตเข้ามากำหนดหยั่งรู้ที่กายและจิตให้มากๆ จากนั้นก็จะเข้าใจสภาพธรรมชาติความเป็นไปของกายและจิตมากขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นก็ให้ถอนความยึดมั่นที่สวนทางกับธรรมชาติความเป็นจริงของกายและจิตออกไปเรื่อยๆ เมื่อไหร่ที่รู้ชัดแจ้งในสภาพธรรมดาของความเป็นไปของกายและจิตแล้ว เลิกยึดมั่นในทิศทางที่สวนกับความเป็นจริงได้ ก็หมดทุกข์
  • ผู้ที่หลงรูปตนเอง จะหลงรูปผู้อื่นด้วย
  • สิ่งที่จำเป็นต้องรู้ให้ชัดแจ้งชัดเจนที่สุด ก็คือ กายและจิตของตนนั่นเอง
  • งานชิ้นสุดท้าย คือ การถอนความรู้สึกว่ามีตัวเราออกให้หมดให้ได้
  • จงขับเน้นให้ความรู้สึกที่ว่าไม่มีตัวเราของเราซึมลึกไปจนถึงกระดูกดำ ซึมลึกไปจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ ซึมลึกไปจนถึงรากเหง้าแห่งขันธสันดาน
  • จงเสพคุ้นกับความรู้สึกที่ว่าไม่มีตัวเราของเราให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ แล้วรากเหง้าของอวิชชาจะถูกริดรอนจนขาดสะบั้นลงไปในที่สุด
  • แม้แต่ผู้ปล่อยวางก็ไม่มีตัวไม่มีตน ผู้หลุดพ้นก็ไม่มีตัวไม่มีตน ผู้บรรลุนิพพานก็ไม่มีตัวไม่มีตน
  • ตราบใดที่ยังมีผู้บรรลุนิพพาน ตราบนั้นจะยังไม่ถึงนิพพาน
  • เวทนามี แต่หาผู้เสวยเวทนาไม่เจอ ทุกข์มี แต่หาผู้รับทุกข์ไม่ได้
  • ละขันธ์ ๕ ได้ ก็หายเดือดร้อน
  • ความยึดถือ คือความหนักอึ้ง ความปล่อยวาง คือความเบาสบาย
  • ต้องทนทุกข์ทรมานมากี่กัปกี่กัลป์แล้ว เพราะไปยึดมั่นในสังขารอันแสนทุกข์
  • โลกไม่มีความผิด ผิดที่เข้าไปเสวยและยึดมั่นมันเอง
»