กระท่อมดำในถ้ำเขียว (ต่อ ๑)

เขียนโดย dy เมื่อ จ, 2008-01-14 14:17 Tags:
  • จงเข้าใจตัวเองก็พอแล้ว อย่าต้องการให้ใครมาเข้าใจในตัวเราอีก
  • คำว่า ดีชั่ว ถูกผิด ของโลก ไม่สามารถนำมาเป็นมาตราสำหรับประเมินค่าของผู้หลุดพ้นได้
  • จิตที่อิงอาศัยขันธ์ ๕ เป็นจิตที่ช่างคับแคบเหลือประมาณ
  • กายย่อมนำมาซึ่งอาพาธ จิตย่อมนำมาซึ่งอาพาธ เราหมดอาลัยตายอยากต่อกาย เราหมดอาลัยตายอยากต่อจิต
  • กายก็เป็นสมมุติ จิตก็เป็นสมมุติ เมื่อบุคคลมาติดสมมุติ จะพบวิมุติได้อย่างไร
  • จิตที่รู้สึกว่าตัวเองสูง เป็นจิตต่ำช้า
  • สังขารการปรุงแต่งของจิตจะกลับกลายเป็นอุทธัจจะความฟุ้งซ่านก็ต่อเมื่อจิตหลงใหลในภาพมายาของการปรุงแต่ง สังขารก็จะสักว่าเป็นสังขาร จะกลายเป็นความฟุ้งซ่านไม่ได้ ถ้าหากจิตไม่หลงใหลในภาพมายาของการปรุงแต่ง โดยเข้าใจแจ่มแจ้งในสภาวะของความไม่เที่ยง และในสภาวะของความกลวงเปล่า ไม่มีแก่นสารของการปรุงแต่งนั้นๆ
  • การลำเอียงเข้าข้างตัวเองเป็นเบรคห้ามความเจริญของมนุษย์
  • การตัดสินใจที่ผิดพลาดขนานใหญ่จำนวนนับครั้งไม่ถ้วนของมนุษย์แต่ละคนนั้น ก่อกำเนิดมาจากความลำเอียงเข้าข้างตัวเองทั้งสิ้น
  • ที่แหลมมากจะหักก่อน ที่คมมากจะบิ่นก่อน ส่วนที่ทู่อยู่ได้นาน ส่วนที่ทื่อไม่บิ่นทันควัน ปทุมที่ชูช่อจะถูกเด็ดไปก่อน อุบลใต้ใบอยู่ได้จนบาน ผู้ที่โดดเด่นตั้งแต่หนุ่มจะถูกเด็ดไปในเวลาอันรวดเร็ว ผู้ที่อยากจะอยู่ทน จงอย่าแหลมให้มาก อย่าคมให้มาก อย่าชูช่อให้มาก รู้จักเซ่อในกาละและเทศะอันสมควร จะสามารถอยู่ได้นานอย่างมั่นคง ชอบอวดฉลาดจะเสียผล แกล้งโง่ไม่เป็น เป็นใหญ่ยาก แกล้งบ้าไม่เป็น ทำงานใหญ่ไม่ได้ มั่นใจในตัวเองมากเกินไป จะฉิบหายในเวลาอันรวดเร็ว เรือจะออกทะเลยังต้องดูทิศทางลม ยังไม่ถึงเวลาอันสมควรอย่าแสดงความสามารถให้ปรากฏ
  • การยึดมั่นถือมั่นในอัตตาที่แม้จะเป็นอัตตาที่ดีงามเพียงใด แม้จะเป็นอัตตาที่ประเสริฐเพียงใด ก็ต้องทุกข์เดือดร้อนอยู่วันยังค่ำ
  • ความขาวสะอาดเป็นที่ตั้งแห่งความแปดเปื้อน ความผุดผ่องหมดจดบริสุทธิ์เป็นที่หยั่งลงแห่งมลทินราคี
  • ของบริสุทธิ์ ๑๐๐% หาไม่ได้ในโลก
  • กามวิตก ความคิดคำนึงอันเนื่องด้วยกามก็ดี พยาบาทวิตก ความคิดคำนึงอันเนื่องด้วยพยาบาทก็ดี วิหิงสาวิตก ความคิดคำนึงอันเนื่องด้วยความเบียดเบียนก็ดี ทั้ง ๓ นี้คือ เส้นทางในการขยายใหญ่ของอัตตา อุปาทานขันธ์ ผู้ที่จะละอุปาทานในขันธ์ จะต้องตัดเส้นทางส่งกำลังบำรุงทั้ง ๓ นี้ ให้เด็ดขาด
  • การแก้เงื่อนใจในปัจจุบันง่ายดายนิดเดียว ที่ยากก็เพราะปล่อยสายใจให้ไปเกาะเกี่ยวกับปมอดีตอนาคต จนพันกันยุ่งนุงนังไปหมด
  • บัณฑิตทั้งหลายมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น ย่อมเป็นผู้อาภัพใน ๓ ทาง คือ
    • เป็นผู้อาภัพในอันที่จะเสวยเวทนาอันเนื่องด้วยกาม
    • เป็นผู้อาภัพในอันที่จะผูกพยาบาทอาฆาตเคียดแค้นตอบโต้
    • เป็นผู้อาภัพในอันที่จะเบียดเบียนผู้อื่น บัณฑิตทั้งหลายย่อมอาภัพดังนี้
  • อย่าหิวโหยในความปล่อยวาง อย่ากระหายในการบรรลุ
  • เราเพียงมีหน้าที่ในการปฏิบัติธรรม ส่วนการบรรลุธรรมไม่ใช่หน้าที่ของเรา จงอย่าก้าวก่ายหน้าที่อย่างเด็ดขาด
  • จงอย่ามีตัณหา แม้แต่ฐานันดรทางธรรม
  • ความไม่ต้องการไม่อยากได้ คือความเอิบอิ่มพรั่งพร้อม ความอยากได้อยากเป็นอยากถึง คือความหิวโหยขาดแคลน
»