พลายคู่ ตัดเดี่ยว (ต่อ ๕)

  • คนไร้วาสนาย่อมยินดีในสมบัติอันน้อย แล้วทอดทิ้งสมบัติอันใหญ่ คนไร้วาสนาทางธรรม ก็ย่อมยินดีเพียงแค่ปริยัติ ไม่สนใจเรื่องปฏิบัติ อันจะนำมาซึ่งสมบัติใหญ่ คือ ปฏิเวธธรรม
  • สถานที่ใดก็ตาม ถ้าคนเสีย อย่างอื่นก็จะพลอยเสียไปหมด ถ้าคนดี อย่างอื่นจะพลอยดีไปด้วย
  • เราไม่มีใคร เรามีคนเดียว คนเดียวที่ไม่ได้รอให้ใครมาเติมให้เต็ม
  • ชีวิตที่ขาดธรรม ไม่มีศีล ก็มีแต่ความวอดวาย จงไปหาศีลหาธรรมมาห่มกาย จะได้เป็นสุข
  • ความทุศีลคือยาพิษ ที่บุคคลผู้ทุศีลจับกรอกใส่ปากตัวเอง
  • พระอรหันต์ทั้งหลาย เมื่อยังไม่สิ้นลมหายใจตราบใด ท่านย่อมบำเพ็ญประโยชน์ตนและประโยชน์ผู้อื่นอยู่ ประโยชน์ตนคืออุเบกขา ประโยชน์ผู้อื่นคือเมตตา
  • ของจริงพิสูจน์ด้วยกาลเวลา ไม่ใช่พิสูจน์ด้วยสายตา โวหาร หรือวาทศิลป์
  • ความโลภย่อมสร้างความหิวให้เกิดขึ้นที่ใจ ฉะนั้น เมื่อได้มาเท่าไหร่ จึงไม่รู้จักพอ
  • ถ้าคุณยืนหยัดในหลักการของคุณ เขาก็จะมาง้อถึงที่ ถ้าคุณโอนอ่อนผ่อนตามเขาไปอย่างไร้หลักการ เขาจะพาคุณไปรับการดูแคลนเหยียดหยามอย่างไร้ค่า
  • แค่การรู้จักเคารพนับถืออ่อนน้อมถ่อมตนให้เกียรติแก่คนดีเท่านี้ ก็สามารถเป็นจุดเริ่มต้นในการเดินทางไปสู่ความประเสริฐแห่งชีวิตได้แล้ว
  • จิตใจที่ลุ่มหลงมัวเมาในอบายมุข เป็นจิตใจที่อัตคัดขัดสนที่สุด
  • จิตใจเริ่มอัตคัดขัดสนก่อน จึงนำมาซึ่งฐานะที่อัตคัดขัดสนในกาลต่อมา
  • บุคคลทั้งหลายมีตัวมีตนยึดมั่นถือดีอยู่ในปมเขื่องมานาน จึงทำใจรับปมด้อยไม่ได้ ความเดือดร้อนขณะกระทบปมด้อย แสดงให้เห็นถึงว่า บุคคลผู้นั้นยังมีอวิชชา ตัณหา อุปาทาน ยังไม่หลุดพ้นไปได้
  • จัดการจัดแจงทำเรื่องซื่อสัตย์เล็กๆ ดีกว่าไปจัดการจัดแจงทำเรื่องไม่ซื่อสัตย์ แม้จะยิ่งใหญ่ก็ตาม
  • คนชั่วเกรงกลัวสายตาผู้อื่น คนดีเกรงกลัวมโนธรรมตนเอง
  • ผู้มีปัญญาจักษุทั้งหลายย่อมเบื่อที่จะต้องกระโดดโลดเต้นเป็นสุขเป็นทุกข์เป็นจริงเป็นจัง ไปกับละครชีวิต
  • ความสำรวมอินทรีย์เป็นไปเพื่อความสงบรำงับ ความไม่สำรวมอินทรีย์เป็นไปเพื่อความเจ็บปวดเดือดร้อน
  • ถ้าคุณไม่ยอมอยู่ในอาณัติของใคร ก็จงอย่าโกรธ เวลาใครไม่อยู่ในอาณัติของคุณ
  • ความเข้าใจว่ากูใหญ่ กูแน่นั้น ผิดความจริงมาก เพราะว่าร่างกายของทุกคน ต่างใกล้จะเป็นเหยื่อมัจจุราชอยู่รอมร่อ
  • ความมีจิตเคารพนับถือบูชาศรัทธาในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นลาภอันใหญ่หลวงของบุคคลผู้นั้น