พลายคู่ ตัดเดี่ยว (ต่อ ๒)

เขียนโดย dy เมื่อ ศ, 2006-10-13 01:25
  • ความรักคือความทุกข์ เงาแห่งความรักก็คือเงาแห่งความทุกข์ แม้แต่เศษเสี้ยวแห่งความรักก็คือเศษเสี้ยวแห่งความทุกข์
  • เทคนิคเพื่อความดับทุกข์ คือ ลด ละ เลิก
  • เรื่องราวทั้งหลายทั้งปวง เริ่มต้นด้วยศูนย์ และจะจบลงด้วยศูนย์
  • จะพ้นด้วยการหนีนั้นไม่พ้นหรอก จะพ้นได้ก็ด้วยการปล่อยวางเท่านั้น
  • เรื่องราวต่างๆ ทั้งหลายในโลกนั้น เมื่อรู้มากย่อมยึดมาก ยึดมากย่อมทุกข์มาก
  • เมื่อฉลาดขึ้น เราจึงเรียนรู้ที่จะพูดน้อยลง
  • ความพลาดพลั้งมาเตือนไม่ให้ประมาท
  • แบกหนัก วางเบา ไม่ยึดมั่นสบาย
  • คนขี้ลืม เป็นโรคประสาทน้อยกว่าคนจำแม่น
  • ความสวยงาม ไม่ช่วยแก้ปัญหาชีวิตให้ได้
  • จงพยายามทำความคุ้นเคยกับความสูญเสียชนิดสิ้นเนื้อประดาตัวให้ได้ เพราะมันจะเป็นประโยชน์แก่สุขภาพจิตในภายภาคหน้าอย่างยิ่ง
  • ผู้มีปัญญาทั้งหลายปรารถนาอย่างยิ่ง ที่จะแสวงหานิพพาน อันเป็นที่สุขเย็นและระงับดับทุกข์ทั้งปวง
  • ผู้มีจักษุ คือดวงตาเห็นธรรมทั้งหลาย ย่อมแสวงหาเหลือเกินซึ่งภูมิจิต อันจะพ้นความอาลัยในสิ่งทั้งหลายทั้งปวง
  • ภาคปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ ย่อมอิงอาศัยกันเหมือน 3 เส้า ถ้าขาดอันใดอันหนึ่งไป พระพุทธศาสนาจะขาดสภาพคล่องไปในทันที
  • ท้ายที่สุดไม่ใช่คนพูดเก่ง ไม่ใช่คนพูดสวยหรู ที่ชนะ แต่เป็นคนพูดจริงทำจริงชนะ
  • ผู้มีวาสนา คือผู้ที่ได้สิ่งอันประเสริฐ แล้วคนทั้งหลายเห็นว่าสมควร ส่วนผู้ไร้วาสนา คือผู้ที่ได้สิ่งอันประเสริฐ แล้วคนทั้งหลายเห็นว่าไม่สมควร
  • ลาภยศ และฐานันดรอันประเสริฐ ที่เราได้รับนั้น ยังไม่ใช่ของเราจริง ต่อเมื่อเราอาศัย ลาภ ยศ และฐานันดรอันประเสริฐเหล่านั้น ออกไปทำประโยชน์แก่ชาวโลกนั่นแหละ จึงจะเป็นของเราจริง
  • ลาภยศ และฐานันดรอันประเสริฐ เปรียบประดุจดอกไม้บาน ไม่นานก็เหี่ยวเฉา คนโง่เขลาเบาปัญญา จึงเห็นว่าเที่ยงและยั่งยืน ส่วนผู้มีปัญญาจะไม่ไว้ใจในมันเลย
  • เราเป็นได้อย่างที่ตัวเองเป็นเท่านั้น ไม่สามารถเป็นได้อย่างที่คนอื่นเป็น
  • แก่นสารที่มนุษย์ทั้งหลายพยายามดิ้นรนแสวงหากันแทบเป็นแทบตาย กลับกลายเป็นของไร้ค่าในสายตาของผู้แสวงหาความหลุดพ้น
»