กระท่อมดำในถ้ำเขียว (ต่อ ๔)

  • ไม่ต้องไปตามรักษาจิตในอดีต และไม่ต้องไปคอยรักษาจิตในอนาคต รักษาจิตขณะเดียวในปัจจุบันขณะก็พอ เป็นอันว่ารักษาได้ทุกกาลแล้ว
  • ตราบใดที่จิตยังมีอุปาทานอยู่ ก็เปรียบประดุจว่าหัวใจยังมีหนามทิ่มแทงปักคาอยู่ จะเป็นสุขไปได้อย่างไร
  • ถ้ายังถอนอุปาทานในขันธ์ออกไปให้หมดไม่ได้ละก้อ ตราบนั้นก็ยังนอนใจวางใจไม่ได้เด็ดขาด
  • วิถีชีวิตที่ราบเรียบสะดวกสบายไร้อุปสรรค ก็ประดุจหอยที่อยู่ในเปลือก อ่อนแอนุ่มนิ่ม ไม่ทนทานต่อการกระทบ
  • อุปสรรคที่มาทำให้คนโง่ท้อถอยนั้น เป็นยาชูกำลังอย่างวิเศษของคนฉลาดทีเดียว
  • ความมืดบอดแห่งจิตเป็นสาเหตุแห่งความกระหายแห่งจิต ความกระหายแห่งจิตเป็นสาเหตุแห่งความมืดบอดแห่งจิต อวิชชาและตัณหาเป็นเหตุปัจจัยให้แก่กันและกัน
  • ถ้าหากยังมีกายเรา ถ้าหากยังมีจิตเรา ก็จะต้องมีภพมีชาติสืบต่อเวียนว่ายตายเกิดไปไม่รู้จักสิ้นสุด
  • จิตที่ไม่กล้าเผชิญทุกข์จะนำความเสื่อมอย่างใหญ่หลวงมาสู่ผู้ปฏิบัติธรรม
  • ถ้าอยากประสบความฉิบหาย ก็ขอให้บำรุงรักษาความตระหนี่และความริษยาในใจเอาไว้ให้ดี
  • การแสดงออกซึ่งความอ่อนน้อมถ่อมตัว เป็นจริยาวัตรอันยิ่งใหญ่ของมหาบุรุษทั้งหลายทั้งปวง
  • ขอให้เธอจงเลิกยึดมั่นถือดีในความมีตัวตน
  • มีแต่ขันธ์ ๕ เปล่าๆ โดยไร้อุปาทานไม่ได้หรือไง
  • เมื่อละความรู้สึกว่าเป็นตัวเราของเราในกายและในจิตไปเสียแล้ว จะแสวงหาการบรรลุธรรมเพื่อใครอีกล่ะ จะแสวงหาการสิ้นกิเลสเพื่อใครอีกล่ะ จะแสวงหาอรหัตผลเพื่อใครอีกล่ะ
  • การบรรลุอรหันต์นั้นก็ไม่มีอะไรแปลกประหลาดพิศดารเลย เพียงแค่เข้าใจธรรมชาติความจริงถึงที่สุดเท่านั้นเอง
  • ความจริงแล้ว พระอรหันต์ก็ไม่มีความสามารถพิเศษอะไรเลย เป็นคนธรรมดาธรรมดานี่เอง เพียงแต่ว่าคนนอกนั้นมันโง่กันหมดทุกคน นั่นคือยังมีอวิชชานั่นเอง
  • วาสนาของเราคือ 'การสละ'
  • จะไปห้ามคนอื่นไม่ให้ดื้อยังไง ใจเราเองยังดื้อเลย
  • พูดได้ไม่ยากหรอก นิ่งได้ซิยากกว่า
  • เมื่อเห็นว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นธรรมชาติธรรมดา ความปีติและศรัทธาจะดับหายไป สิ่งทั้งหลายก็จะกลายเป็น 'เช่นนั้นเอง' หรือ 'ตถตา' คือ ไม่สูง ไม่ต่ำ ไม่ดี ไม่ชั่ว ไม่บริสุทธิ์ ไม่เศร้าหมอง ไม่บุญ ไม่บาป ไม่สะอาด ไม่สกปรก ไม่น่ารัก ไม่น่าเกลียด เพราะว่ามันเป็น 'ตถตา' คือ 'เช่นนั้นเอง' โดยประการทั้งปวง
  • เมื่อจิตเข้าถึงความเป็น 'ตถตา' 'ปัจจุบันขณะ' ก็กลายเป็นจุดหมายปลายทางและเส้นชัยของจิต และแล้วจิตก็ไม่รู้จักคำว่า 'คะนึงหา' และ 'รอคอย' อีกต่อไป
  • นัตถิ ขันธะ สะมา ทุกขา ทุกข์เสมอด้วยขันธ์ไม่มี